Puntadas sen fío: Un conto de Cervantes

Un conto de Cervantes por Siro
Ortega Smith, Cervantes, Inés Arrimadas por Siro

Cando o Instituto Galego de Estatística anunciou, en 2011, que nos últimos dez anos baixaran os falantes monolingües en Galicia –moito os galegofalantes e un pouquiño os castelánfalantes-, eu vin positiva aquela tendencia ao bilingüismo en ambos grupos porque entendo que o dominio dos dous idiomas, o bilingüismo perfecto, debe ser a nosa meta ideal. Despois, en 2017, souben que oito de cada dez alumnos residentes en Galicia recoñecían o galego como lingua materna, e iso afortalou o meu optimismo: por fin unha xeración non tiña o galego por inferior ao castelán.

O malo foi cando empezaron a chegarme datos que logo a Real Academia Galega confirmou: o 55 % dos galegos con idades entre 5 e 65 anos exprésanse sobre todo en castelán e o 30 % son monolingües en español; falan máis galego que castelán o 44 % e só un de cada catro é monolingüe en galego. Entre os maiores de 15 anos, os galegofalantes son hoxe seis pontos menos que en 1992, e os castelanfalantes medraron trece. En resume: a opción “máis galego” cae e sobe a opción “máis castelán”.

E cando estaba lambéndome as feridas, chegou a Galicia o secretario xeral de Vox, Ortega Smith, e declarou a este xornal que o idioma español ten que estar protexido por ser un vehículo da unidade de España e non se poden consentir “los apartheid lingüísticos que, también en Galicia, se pretenden levantar”.

Apartheid lingïísticos en Galicia, con datos que demostran o proceso de relevo do galego polo castelán nos últimos anos? A miña nai, que era moi refraneira, dicía: “vergonza perdida, unha ansia fóra”. É certo; por iso os líderes de Vox non sinten pudor ao mentir e sementar demagoxia. Nin tampouco Inés Arrimadas, a lideresa de Ciudadadanos , que non quixo perder comba e lanzouse nun Twitter contra o presidente Núñez Feijóo e o PP, cos mesmos argumentos de Vox: “El PP no solo ha pactado siempre con nacionalistas. También les sigue copiando: “Feijoo exige el gallego como requisito obligatorio para ser profesor”.

Arrimadas demostrou descoñecer a política galega, as resolucións da UNESCO sobre a educación en países plurilingües, e o labor de xeracións de homes e mulleres por dignificar o noso primeiro idioma. Aínda ecoan na memoria dos vellos as consignas do franquismo: “HABLE BIEN, SEA PATRIOTA. NO SEA BARBARO”

As intervencións de Ortega Smith e Inés Arrimadas fixéronme lembrar, por disparatadas, o capítulo 25 da Segunda Parte do Quixote, no que dous rexidores dun mesmo pobo saíron á procura do burro dun deles, perdido no monte. Como os dous eran mestres na arte do rebuzno, acordaron ir cada un por un lado do monte e rebuznar para atraer o animal, pero sempre remataban encontrándose, e, admirando a habelencia un do outro, non repararon en eloxios: “Ahora digo –dixo o dono-, que de vos a un asno, compadre, no hay alguna diferencia, en cuanto toca al rebuznar, porque en mi vida he visto ni oído cosa más propia”. “Esas alabanzas y encarecimiento –respondeu o outro-, mejor os atañen y tocan a vos que a mí, compadre; que por el Dios que me crió que podéis dar dos rebuznos de ventaja al mayor y más perito rebuznador del mundo”

Esa cortesía é o que boto de menos nas recentes intervencións en Galicia dos líderes de Vox e Ciudadanos.

¿Te gustó este artículo? Compártelo

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on pinterest
Pinterest
Share on linkedin
LinkedIn
Share on whatsapp
WhatsApp
Share on email
Email

Deixa un comentario

Este sitio emprega Akismet para reducir o spam. Aprende como se procesan os datos dos teus comentarios.