Medicina e humorMedicina e humor

medicina y humor

Este conto que eu escoitei hai moitos anos aquí, en Galicia, escoitábao Jardiel Poncela de neno en Quinto del Ebro, Aragón, a terra natal do seu pai, onde el pasou longas tempadas.

Ó humor pásalle como á medicina, que chegamos a coñecelos, a gozalos e a aceptalos como propios, aínda que resulte difícil fixar as súas orixes.

Por exemplo hai un conto titulado Os avisos da Morte, que polo contido, pola estructura narrativa e polo humor podería ser árabe, pero é galego de pura cepa. Di así:

Un rapaz atopouse un día coa Morte e camiñaron xuntos un bo cacho, falando animadamente ata que chegou o momento de separarse. Na despedida a Morte díxolle:

Pois ata que veña por ti.

E o rapaz comentoulle:

Pois xa que somos amigos vouche pidir un favor.

Ti dirás.

Que cando veñas por min non me collas de sorpresa. Avísame antes.

Avisareite, home; conta con eso.

Pasaron os anos, o rapaz fíxose home, despois home maduro e logo vello. E un día presentóuselle a Morte e díxolle:

Veño por ti.

-¿Cómo? –Alporizouse o vello-. ¿Pero non quedamos en que habías avisarme antes de vir por min?

A morte sorriu e preguntoulle:

-¿Branqueouche o pelo?

Branqueou.

-¿Caéronche os dentes?

Caeron.

-¿Perdeches os folgos?

Perdín.

-¿E logo que máis avisos querías?

E levouno.

Para continuar a lectura de Medicina e Humor escríbanos a info@siroartista.com

Deixa un comentario

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.