Puntadas sen fío: Sopa de ganso

Puntadas sen fío: Sopa de ganso por Siro
Puntadas sen fío: Sopa de ganso por Siro

Estaba claro que a campaña electoral do 4m en Madrid ía ser unha tolería porque hai protagonistas que semellan saídos da película Sopa de ganso; e a comunidade, unha nova Libertonia. Non é cousa de identificalos con personaxes concretos porque, agás Gabilondo, que lle vai de fábula o de Harpo, o mudo; os outros son quen de facer hoxe de Groucho, mañán de Chico, e pasado de Margaret Dumont ou do cabalo que quita as ferraduras para durmir na cama. Isto non quere dicir que o elenco artístico da campaña estea formado por intérpretes excelentes. Que va! Os máis deles son comediantes malísimos, pero aplaudímolos, eloxiámolos e empoleirámolos na gloria política porque estamos tan afeitos, que xa nos gusta comulgar con rodas de muíño.

Pablo Casado é un actor malo, malo, malo. O 21 de marzo levou ao Congreso unha proposta de condena do comunismo, que xa presentara e fora rexeitada en novembro, porque pensaba que debatela de novo era apoiar a Díaz Ayuso –felizmente ausente da campaña-, que daquela andaba a voltas co lema “comunismo o libertad”. O PNV propuxo incluír na condena o totalitarismo franquista, e Casado –vade retro!- fixo mutis.

Abascal non é mellor. Anunciou que abriría a campaña electoral cunha concentración de simpatizantes de Vox en Vallecas, mantendo a distancia de seguridade sanitaria entre os asistentes; pero o que quería era celebrar un mitin sen permiso municipal. Non puido porque os figurantes da esquerda radical impedíronllo a croiazos. Echenique, que está en todas, asomou a cabeza pola concha do apuntador e deu azos aos demócratas do pelourazo, berrando: -Por Libertonia! Agachou axiña por medo a unha pedra perdida. Perdido vexo a Pedro Sánchez no escenario. Ás veces recórdame a Groucho ante o falso espello no que alguén cuspidiño a el acena coma el, pero non é el; e outras a Groucho na moto con sidecar, cando unhas veces marcha a moto e outras o sidecar, pero sempre sen el. Nin o guion sabe! A quen se lle ocorre censurar ao PP no Boletín Oficial do Estado? Tolería ou parvada? Velaí a cuestión.

Tolería cen por cen, o debate de candidatos na SER cando Pablo Iglesias, actor pésimo porque sobreactúa e nótaselle, anunciou con ton tráxico e cara de estreñido que se a candidata de Vox non retiraba o comentario desdeñoso sobre as balas ameazantes que recibira por correo, abandonaría o estudo. Rocío Monasterio non as retirou e, en plan galiña choca, largou un cacarexo estridente e non houbo xeito de acalala; nin regateira que a igualase. Mónica García, candidata de Más Madrid e actriz excelente, preguntoulle, entre abraiada e candorosa: -Pero, ¿cómo puedes ser tan maleducada? Non lle respondeu, pero as razóns son dúas: Vox, como toda ultradereita, anoxa a democracia e demóstrao en calquera foro; e, ademais, iso é o que os seus seguedores aplauden; coma os de Pablo Iglesias aplauden o melodramático desplante a Rocío Monasterio. O odio e a violencia están no ambiente. A campaña restou protagonismo mediático ao xuízo que o 24 de marzo empezou en Barcelona contra os presidentes da Falanxe e de Alianza Nacional, que nun acto celebrado en 2013, dixeran: “Estamos dispuestos a morir, pero también a matar por España. Faltaría más”.

Ollo coa sopa de ganso, que queima.

¿Te gustó este artículo? Compártelo

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on pinterest
Pinterest
Share on linkedin
LinkedIn
Share on whatsapp
WhatsApp
Share on email
Email

Deixa un comentario

Este sitio web utiliza cookies para que usted tenga la mejor experiencia de usuario. Si continúa navegando está dando su consentimiento para la aceptación de las mencionadas cookies y la aceptación de nuestra política de cookies, pinche el enlace para mayor información. ACEPTAR

Aviso de cookies