Puntadas sen fío: Que volva Fernando Castedo

Fernando-Castedo por SiroA ministra de Defensa, Margarita Robles, recoñece que o Goberno non pode sentirse orgulloso das negociacións cos partidos para renovar o Consello de Administración de RTVE. Certo que a obstrucción do PP xustificou o real decreto para a elección dun consello provisional, ao que seguirá o elixido por concurso público, pero o pacto con Podemos e o PNV soou ao compadreo de sempre e escandalizou a cantos cremos que Pedro Sánchez ten a obriga de levar a ética á praxe política.

Adolfo Suárez, que durante catro anos dirixiu a RTVE como un gran manipulador, encargoulle a transformación a Fernando Castedo, un avogado do Estado que chegara á política da man de Pío Cabanillas. Só lle deu una instrucción: «Tienes que ser independiente y no hacer caso a los ministros». E Castedo, único director por consenso da UCD e do PSOE, tentou selo. Primeiro, elixiu as persoas que coidaba idóneas para os cargos, independentemente da súa opción política: Pedro Macía, Ladislao Azcona, Eduardo Sotillos, Luis Mariñas, Iñaki Gabilondo, José Luis Balbín… Despois, fíxolles saber que, fose cal fose a ideoloxía de cadaquén, viñan para facer unha televisión pública ao servizo de todos. Ás poucas semanas xa había dirixentes da UCD que acusaban a Castedo e os seus colaboradores de favorecer ao PSOE e algúns medios de comunicación afirmaron que RTVE estaba dirixida por marxistas.

Leopoldo Calvo Sotelo di nas súas memorias que Rodríguez Sahagún lle pedía todos os días a cabeza de Fernando Castedo, e deulla. Forzado a dimitir, Castedo deixou esta frase na despedida: «Mi dimisión supone la quiebra de la transición democrática en RTVE». Así foi. Sustituino Robles Piquer, cuñado de Fraga, a quen Carrillo acusou de poñer TVE ao servizo da gran dereita, e Alfonso Guerra de dar información pro golpista sobre o xuízo aos procesados polo 23-F. Despois das eleccións andaluzas, con maioría absoluta do PSOE e predominio de AP sobre a UCD, Robles Piquer quedou sen apoios e dimitiu.

Co trunfo electoral do PSOE, en 1982, chegou José María Calviño, home de absoluta confianza de Alfonso Guerra, para acabar de enterrar o proxecto de Fernando Castedo. O sectarismo instalouse en TVE e os traballadores chegaron a pedir a súa dimisión. Foi el quen retirou da programación o espazo de debate La clave, despois de varios desencontros con José Luis Balbín. O primeiro por levar como invitado ao socialista disidente Alonso Puerta.

Pilar Miró, que o sustituiu en 1986 sen que el asistise ao acto, describiu nunha frase o que foi a TVE controlada por Alfonso Guerra: «Corleone alza la ceja y sus chicos disparan».

Cos gobernos do PP, a TVE volveu ás peores prácticas e por iso a renovación do consello é urxente. Se Pedro Sánchez non fose tan novo, en vez de romper a cabeza buscando nomes, chamaría a Fernando Castedo, que é de toda garantía. Ou, para seguir confiando nas mulleres, a Carmen Caffarel, directora excelente, de 2004 a 2007. Un acerto do presidente Zapatero, co de sacar as tropas da guerra de Aznar.

¿Te gustó este artículo? Compártelo

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on pinterest
Pinterest
Share on linkedin
LinkedIn
Share on whatsapp
WhatsApp
Share on email
Email

Deixa un comentario

Este sitio emprega Akismet para reducir o spam. Aprende como se procesan os datos dos teus comentarios.

Este sitio web utiliza cookies para que usted tenga la mejor experiencia de usuario. Si continúa navegando está dando su consentimiento para la aceptación de las mencionadas cookies y la aceptación de nuestra política de cookies, pinche el enlace para mayor información. ACEPTAR

Aviso de cookies