Puntadas sen fío: Pedro Sánchez e as bicefalias

Puntadas sen fío: Pedro Sánchez e as bicefalias por Siro
Puntadas sen fío: Pedro Sánchez e as bicefalias por Siro

Na entrevista de Antonio García Ferreras a Pedro Sánchez na Sexta, o presidente en funcións afirmou que de aceptar as condicións de Unidas Podemos teriamos un Goberno abocado á crise, que se produciría aquela mesma noite, despois que o líder de En Comú Podem e Ada Colau anunciasen mobilizacións en Barcelona se a sentencia do procés é dura. Como Unidas Podemos forma parte de En Comú Podem, Pedro Sánchez plantexou unha evidencia: “Hoy habría dos gobiernos: uno del PSOE defendiendo la Constitución y otro de Unidas Podemos hablando de presos políticos”. E sería cousa de ver, oír e ler -digo eu- aos mesmos comentaristas políticos que o atacaron por non entenderse con Podemos, índolle á chepa, en plenitude de éxtase agresiva, se esa situación se producise.

A teima de Pedro Sánchez en explicar que entenderse con Podemos suporía, na práctica, a existencia dun goberno bicéfalo, levoume a pensar se recordaría a experiencia galega do Goberno Bipartito, co PSOE e o BNG, de 2005 a 2009. Saín da dúbida ao ler a Pilar Cancela, deputada do PSOE por A Coruña, recoñecéndoo: “Una de las reflexiones que hicimos en el seno del partido es que perdimos el gobierno de la Xunta, entre otras razones, porque la ciudadanía percibió que había dos presidentes y que uno actuaba a las espaldas del otro”.

A ilusión que aquel goberno creara na esquerda e no nacionalismo galego foi moi grande e Isaac Díaz Pardo publicou na Voz un artigo no que dicía coñecer de vello a valía de Pérez Touriño e ter as mellores referencias de Anxo Quintana, polo que “podemos estar nun camiño de administración progresista que entenda ben a política e que poña a realidade do país por diante de toda ideoloxía”. Ese sentimento tiñámolo todos, e tamén, claro está, os membros do Goberno; pero cabo de pouco tempo as liortas entre grupos e líderes por marcar territorio propio e acadar protagonismo nos medios furaban as paredes de San Caetano e non era posible ocultalas: O secretario xeral da Vicepresidencia de Igualdade e Benestar, da que era titular Anxo Quintana, quixo trocar o nome oficial do rótulo polo de Vicepresidencia sen máis e rematou no xuzgado, denunciado polos policías acompañantes dos traballadores que repoñían o primitivo. Tamén trascendeu a súa prohibición á TVG de emitir imaxes de Anxo Quintana, por entender que era ninguneado nos informativos en beneficio de Pérez Touriño.  

Touriño e Quintana esixíanse mutuamente lealdade e madurez, mentres os medios informaban de que o BNG rexeitaba o Plan Acuícola do PSOE; de que ao PSOE non lle gustaba nin o nome das Galescolas, escolas infantís promovidas pola Vicepresidencia de Igualdade e Benestar; das diferencias de criterio na promoción do idioma galego no proceso educativo e –o peor- do enfrontamento polas concesións do concurso eólico elaborado pola consellería de Innovación e Industria, dirixida polo nacionalista Fernando Blanco,   

Ao dimitir despois da derrota electoral en 2009, Pérez Touriño asumiu que non conseguira evitar a percepción de dous gobernos na Xunta.

Ben está que Pedro Sánchez escarmente en cabeza allea, pero, se eu estivese no seu lugar, o 10-N encomendaríame ao santo do día, san León Magno, o papa que detivo a Atila ás portas de Roma. Ou a san Íñigo Errejón, que pode ser moi abegoso.

¿Te gustó este artículo? Compártelo

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on pinterest
Pinterest
Share on linkedin
LinkedIn
Share on whatsapp
WhatsApp
Share on email
Email

Deixa un comentario

Este sitio emprega Akismet para reducir o spam. Aprende como se procesan os datos dos teus comentarios.

Este sitio web utiliza cookies para que usted tenga la mejor experiencia de usuario. Si continúa navegando está dando su consentimiento para la aceptación de las mencionadas cookies y la aceptación de nuestra política de cookies, pinche el enlace para mayor información. ACEPTAR

Aviso de cookies