Puntadas sen fío: La Voz de Galicia miente

Xulio Ferreiro por Siro
Xulio Ferreiro por Siro

Así, en castelán, proclámao un pequeno pasquín impreso en papel, que hai un ano apareceu pegado en paredes e columnas do alumeado na Coruña e varias pintadas, en letras grandes e grosas, que repiten a acusación no chan de distintos paseos. A denuncia, anónima, non di en que mente o xornal; pero ata un paspán coma min sabe que alude ás novas sobre a xestión do goberno municipal. E teñen razón os denunciantes porque os xuntaletras de La Voz, baixo a batuta do director, «novo Barón da Trola», convertemos a redacción en parladoiro e, ala!, a fochicar á Marea.

Argallada boa, boa, boa, foi a de que mercaron a un amigo un par de pisos para vivendas sociais, que non cumprían as bases da convocatoria; que durante dous anos negaron irregularidades, ata que -por fin!- o alcalde, co sorriso de Sean Connery en 007, recoñeceu «o fracaso da contratación», cesou a unha funcionaria que pasaba por alí e admitiu que o amigo vendedor non vai devolver un patacón, polo que a inversión pode perderse. Todo falso coma o bico de Xudas.

Boísima tamén a invención de que traer o grupo musical The Pretenders ás festas de María Pita custou máis do dobre do que pagaron en Vigo, e que o alcalde, impávido coma Marlon Brando, comentou: «Paréceme ben», talmente coma se os cartos fosen seus. Extraordinaria foi a das cámaras para control da circulación en María Pita, que tolearon no verán e multaron a centos de condutores, en gran parte turistas, que saían do aparcadoiro do Parrote e cumprían escrupulosamente a normativa. O alcalde, frío como Robert Mitchum, recomendou aos afectados presentar a reclamación e esperar, sentados a poder ser. De fábula quedounos a de que os servizos de limpeza teñen orde «de eliminar de forma prioritaria» as pintadas críticas co goberno municipal. O alcalde, co rostro de quen cae de sono ou está sumido en profundas filosofías, respondeu: «se as limpezas son selectivas ou non…», que foi como dicir: «por un lado ti xa ves, e polo outro, que queres que che diga?». Porén, a maquinación máis creativa, porque «mentir con graza sabedoría quer», foi a de que os servizos municipais de limpeza varreron, dúas horas despois de estar rematada, a alfombra floral que a Asociación Faro de Monte Alto fixo na Cidade Vella para honrar á Virxe do Rosario, como vén facendo desde hai 18 anos. O alcalde, coa expresión de Humphrey Bogart en Casablanca, parecía matinar: «Foi un erro, si; pero sempre nos quedará París». Falso, embustes, andrómenas, libelos!

Tampouco é certo que anularon o concurso público para a celebración dunha festa gastronómica porque o informe do secretario municipal «expresaba dúbidas de que se respectase a libre concorrencia». Nin que non se coñece a listaxe de nenos con comida gratis nos colexios públicos porque o interventor detectou erros no procedemento. Nin que cada concellería é unha réplica político-festiva de Pesadilla en la cocina e o alcalde pensa contratar a Chicote para poñer orde… Todo, todo, todo, unha restra de trolas.

 Como parte do complot, necesitaba este mea culpa para rir ante o pasquín e a pintada que, desde hai un ano, me roían a alma.

¿Te gustó este artículo? Compártelo

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on pinterest
Pinterest
Share on linkedin
LinkedIn
Share on email
Email

Deixa un comentario

Este sitio emprega Akismet para reducir o spam. Aprende como se procesan os datos dos teus comentarios.