Puntadas sen fío: O día 25 de xullo

O día 25 de xullo por Siro
O día 25 de xullo por Siro

Agora que rematou «a solemnidade deste día, a festa maior de Galicia, a festa de todos os galegos», evocada por Castelao no discurso Alba de Gloria; cos partidos poñendo quilómetros entre uns e outros e o nacionalismo galego máis dividido e enfrontado que nunca, cómpre preguntármonos se os galegos nos sentimos irmanados, á marxe de ideoloxías políticas. 

Tentárono en 1919 as Irmandades da Fala cando acordaron celebrar nesa data o Día de Galicia para lembrar «a patria natural (…) a única patria verdadeira do home». O xornal A Nosa Terraanimaba a festexalo como un día de comunión e ledicia de todos os galegos, unidos polo idioma e con fe no porvir. 

Era unha chamada ao galeguismo sentimental coa esperanza de trocalo en galeguismo consciente. A mesma chamada que farían trinta anos despois, en pleno franquismo, os homes e mulleres da chamada Xeración Galaxia, cando falar galego, ler en galego e asistir á misa de Rosalía en galego -celebrada desde 1965, con autorización do cardeal Quiroga Palacios-, eran actos de afirmación galeguista.

De afirmación nacionalista eran as manifestacións do Día da Patria Galega con vindicacións soberanistas, prohibicións e presión policial. O labor levado a cabo desde o mundo da cultura durante o capítulo máis negro da nosa historia recente e o reaxir do nacionalismo galego ante o nacionalismo español deron o froito esperado e, malia as alarmas que se disparan sobre a perda de galego falantes na mocidade, a consciencia da nosa galeguidade é hoxe moi superior á de calquera tempo pasado.

Os principios do galeguismo histórico son asumidos como algo natural por gran parte da sociedade e amplos sectores participan dun nacionalismo galego non independentista. Que Galicia sexa unha nación e, por selo, teña dereito á autodeterminación, non quere dicir que se desexe exercelo; do mesmo xeito que defender a liberdade de culto ou o matrimonio homosexual non significa que se queira practicar outra relixión, nin casar con alguén do mesmo sexo.

A consciencia da galeguidade viuse, hai tempo, na ilusión que espertaron no electorado Unidade Galega e Coalición Galega, ao se presentar como unión de varias forzas políticas de ámbito galego; vese no trato cotián con profesionais de calquera gremio, non só do ensino; e vese no apoio empresarial a actividades culturais diversas.

Iniciativas empresarias houbo que superaron o imaxinable. Cando Carlos Mella era vicepresidente para asuntos económicos no Goberno de Fernández Albor recibiu a un grupo de empresarios que desexaban crear unha banca galega. Mella fíxolles tres preguntas:

-Tedes 2.000 millóns de pesetas para poñela en marcha?

-Queredes facer unha banca comercial ou unha banca industrial?

-Tedes a memoria do proxecto?

Non volveron por alí, pero a intención era boa.

¿Te gustó este artículo? Compártelo

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on pinterest
Pinterest
Share on linkedin
LinkedIn
Share on whatsapp
WhatsApp
Share on email
Email

1 comentario en “Puntadas sen fío: O día 25 de xullo”

  1. A galegidade ten que andar por enrriba das clases políticas sexan da ideología que Sexan. Non por ser dun partido sientes mais a tua cultura e a tua Terra, dentro ou fora dela. Grazas polo rey escrito Compañeiro.

Deixa un comentario

Este sitio emprega Akismet para reducir o spam. Aprende como se procesan os datos dos teus comentarios.