Adeús a Luís Mera

Adeús a Luís Mera

Luís MeraHai cinco meses Luís Mera propúxome presidir o Club de Prensa de Ferrol, e, malia o problemático que resulta para alguén que, coma min, reside fóra da cidade, aceptei porque eu a Luís Mera non lle podía negar nada. Coido que ninguén que coñecese a bonhomía de Luís Mera e soubese do inmenso labor que no eido da cultura fixo durante coarenta anos na nosa cidade, podería negarlle nada.

Aceptei tamén –debo recoñecelo- porque o Clube de Prensa era como un tren de alta velocidade que circulaba por unha vía completamente segura, des que, anos antes, Luís Mera se incorporara ao equipo directivo e puxera o seu saber, a súa experiencia, a súa capacidade organizativa, a disposición da entidade. Luís garantía o éxito do Clube e tamén o da miña xestión.

Eu temía –tamén é verdade- que aquela emocionada despedida da vida que Mera fixo no Auditorio da Fundación Abanca, a noite do 31 de maio de 2013, na homenaxe que un grupo de amigos, membros todos do Clube de Prensa, organizamos para agradecerlle o seu extraordinario labor, estivese xustificada e que o tempo que estaba a vivir fose demasiado breve; pero esa era outra razón para non fallarlle, para atender a súa chamada.

Leer más

Este sitio web utiliza cookies para que usted tenga la mejor experiencia de usuario. Si continúa navegando está dando su consentimiento para la aceptación de las mencionadas cookies y la aceptación de nuestra política de cookies, pinche el enlace para mayor información. ACEPTAR

Aviso de cookies