Borobó

Borobó
Borobó

Cando nos viamos eu chamáballe “o meu padriño” e el a min “o meu afillado”, mentres nos abrazabamos, entre risas, con tanto afecto e cordialidade que pasmaban os presentes.

En realidade Borobó foi para min moito máis que un padriño neste apaixonante labor de xornalista ao que me dediquei profesionalmente aos 42 anos, consciente do que facía ao deixar a Oficina Técnica de Bazán, onde entrara con 19. Pode que fose a única vez que acertei ao tomar unha decisión importante na miña vida, pero o acerto foi pleno. Proxectistas coma min, na Oficina Técnica había moitos; e sen embargo eu tiña algo que aportar ao xornalismo galego. Sabíao e La Voz de Galicia brindábame a oportunidade de demostralo. Non podía dubidar e non o fixen. En 1985 entrei na redacción da Voz e durante 21 anos fun feliz debuxando, escribindo guións e realizando programas de radio e tv. Cando me xubilei, en 2006, fíxeno satisfeito.

Pero nada diso sucedería se Borobó non me abrise as portas do xornalismo, en 1970, cando me presentou na revista Chan, que el dirixia e editaba en Madrid. Conteino varias veces e volvo facelo agora.

Leer más

Sobre Siro periodista

Cheguei ao xornalismo no ano 1970, apadriñado por Raimundo García Borobó, que dirixía en Madrid a revista Chan. Borobó presentoume en Chan como humorista gráfico, e desde entón non deixei de exercer como debuxante humorista e caricaturista en distintas publicacións galegas, ata chegar á redacción de La Voz de Galicia, onde me xubilei no 2006. … Leer más

Celestino Fernández de la Vega

celestino fernandez de la vega por siro

Introdución                                  Cando no ano 1969 lin e relín O segredo do humor sentínme deslumbrado e orgullosamente galego. Xamais tivera nas mans un estudio tan rico e rigoroso sobre unha materia que me interesaba tanto. Pouco despois empezaría a publicar os meus primeiros debuxos de humor na revista Chan, editada en Madrid e dirixida por Borobó, … Leer más