Ferrol, Ferrol, Ferrol, onde eu nacín: Amancio Prada en Ferrol

Amancio Prada en Ferrol
amancio_prada
Amancio Prada

Unha mañá de domingo do ano 1975, mentres me enxabronaba a cara coa brocha para afeitarme a navalla, chegoume da radio unha voz de home que cantaba “Campanas de Bastabales/ cando vos oio tocar/ mórrome de soedades”. Corrín ao salón, e, coa brocha na man e a cara chea de escuma, senteime a escoitar, engaiolado, a aquel cantor para min descoñecido, que interpretaba a Rosalía como ninguén o fixera antes. Agardei que os locutores desen o nome, e así souben que existía un cantautor do Bierzo, chamado Amancio Prada, que estivera cinco anos en París, vivía en Segovia e gravara un disco con poemas de Rosalía.

Merquei o disco, fíxenme co enderezo postal de Amancio, e escribinlle para felicitalo. Respondeume e quedamos en vernos á primeira ocasión, que se presentou pouco despois, cando fun a Madrid no meu coche e me desviei a Segovia. Nunha tenda de alimentación, perto da súa casa, vin un home xove, co pelo e a barba negros e longos, guapo coma un Cristo de Leonardo, que vestía camisa branca, pantalón vermello e chaleque escuro. Achegueime a el e díxenlle: -Ti es Amancio Prada. Asentiu, dinme a coñecer e levoume a comer á súa casa, onde coñecín a Teófilo Caamaño, un republicano de Carnota, que vivira exiliado en París.

Comemos filetes de raxo con patacas fritidas, que en tan grata compaña me souberon a gloria. Despois Amancio cantou, acompañándose coa guitarra, a Rosalía, e coa zanfoña o romance de don Gaiferos de Mormaltán. Andaba a preparar a gravación do disco “Caravel de caraveles”, e aquel día, en Segovia, soaron moitas cantigas populares galegas, nas nosas voces.

Meses despois, a directiva do Coro Toxos e Froles, na que eu estaba, contratouno para dar un recital no teatro Jofre. O teatro encheuse ata o galiñeiro, o éxito foi enorme e Amancio sentiuse en débeda permanente con Ferrol. Volveu un par de anos despois e o cheo repetiuse. Amancio estaba especialmente motivado e coido que aquel foi o mellor concerto dos moitos que lle vin. Para celebralo fomos cear a Fene, ao mesón “O Aturuxo” e, ante a cordialidade dos donos, Pedro e María Xesús, Amancio falou en baixo cos músicos, foron ao coche, colleron os instrumentos, e deron outro concerto no comedor. Dende entón, cando ven a Galicia, xanta ou cea no Aturuxo.

Un día a Xunta contratouno para cantar no Jofre aos alumnos e alumnas dos Institutos, e Amancio temeu que non o escoitasen co silenzo que el precisa. Non lle faltaba razón porque o boreo que chegaba ao camerino era preocupante, asi que saín ao escenario e expliqueilles aos rapaces quen era Amancio Prada e canto lle debemos os galegos; o moito que deu, coa súa arte á cultura galega; el, que é galego fronteirizo. Cando Amancio saiu, os rapaces recibírono cunha ovación tan emocionante coma o respecto co que seguiron todo o recital. Aquel foi un dos días que sentín orgullo de ser ferrolán.

Outro foi o pasado día 24, cando Amancio presentou no Jofre “Federico García Lorca. Poeta en Galicia”, á mesma hora que en Lisboa o Real Madrid e o Atlético de Madrid xogaban a final da Champions. Mentres viña de Coruña anguriábame a idea de que, por primeira vez, Amancio Prada non tería público en Ferrol. Imaxinábame na butaca, sen ninguén á dereita, nin á esquerda; volvendo a cabeza para ver se entraba algún outro “cultureta”; porén, cando cheguei ao Jofre e vin a cen persoas facendo cola para entrar, souben que o meu temor era inxustificado. O patio de butacas estaba cheo e boa parte do anfiteatro ocupado, cun público maioritariamente feminino, claro; pero é que sen final da Champions o cheo sería total.

En Ferrol enténdese de canto e apréciase o talento, como o de Amancio Prada, un artista singular; tanto, que de ser un neno do rural berciano, que levaba as vacas ao prado, pasou, de mozo, a musicar o Cántico Espirital de San Juan de la Cruz. Pero esa é outra historia que espero contar algún día.

Deixa un comentario

Este sitio web utiliza cookies para que usted tenga la mejor experiencia de usuario. Si continúa navegando está dando su consentimiento para la aceptación de las mencionadas cookies y la aceptación de nuestra política de cookies, pinche el enlace para mayor información. ACEPTAR

Aviso de cookies